همچنان همسر دورکار هست و میزناهارخوری سالن هم شده میز آفیس ایشون... ماه رمضون امسال برام متفاوته. چون تنهایی روزه می گیرم. همسر که بخاطر مشکل سنگ کلیه معاف هست و دخترم بخاطر زیادی لاجون بودن. اولش کلی واسم گارد گرفتن که تو هم روزه نگیر... مریض میشی... کرونا... گفتم چه ربطی داره کرونا. من که بیرون نمیرم. تو خونه باشی خیلی سخت نیست. خلاصه واسه اینکه کم نیارم سحرها به موقع بیدار شدم و درست مثل آدم غذام رو خوردم. اوایل سردردها اذیتم می کرد که بخاطر اعتیاد به چای بود... بعدش خداروشکر برطرف شد. اما الان چند روزی هست که آلرژیم عود کرده بود. بیچاره م کرد. آبریزش و عطسه. اصلا حالت چشمام هم تغییر می کنه از بس آبریزش میاد سراغم. شب هم سردرد. بهرحال اونم گذشت و بهتر شد. ولی خب امروز مشکل معده م عود کرد!در واقع مدتی از نفخ معده در عذاب بودم سال گذشته. سه سری قرص دکتر بهم داد که قبل از غذا بخورم و کمک کرد بهتر شده بودم. مشکلم همون سندرم روده تحریک پذیر بود... امروز واقعا داره اذیتم می کنه... همه چی دست به دست هم داده که من روزه نگیرم دیگه انگار...

پسرم تماس داشت می گفت اونجا هم همچنان دورکاری می کنن و ترجیح می دن که بیرون نرن زیاد... تو یکی از این سریالها طرف افتاده تو بیمارستان به همسرش می گفت دیگه خونه نشین میشم. خانمش اظهارخوشحالی که بهتر این همه مدت تورو ندیدیم حالا یه مدت پیش ما می مونی که بیشتر ببینیمت... ولی آقاهه می گفت مرد که زیاد خونه بمونه دعوا میشه! همسر داشت می دید ... گفت نه کی گفته ما که تو خونه هستیم و اصلا هم دعوامون نمیشه... تو دلم گفتم خب من خودم رو کنترل می کنم بیشتر. یه اخلاقی هم دارم که خیلی زود با همه شرایطی خودم رو وفق می دم. نمی دونم خوبه یا بده... ولی هرچی هست کمتر اینطوری حرص می خورم. فعلا چه میشه کرد. 

هروقت هم می رم خرید فقط کلی از دست هموطنان حرص می خورم. چون تجهیزات اولیه که چه عرض کنم خیلی هاشون بی خیالش هستن... پروتکل که دیگه هوچ... کلا ماشالا همه تو حلق هم هستن. نمی دونم چرا توجه ندارن که دوباره تهران در وضعیت قرمزی قرار گرفته. نه میذارن ما نفس بکشیم و نه کادر درمان... واقعا اخبار مربوطه رو دنبال نمی کنن یا اینکه نمی خوان به روی خودشون بیارن. راستی چرا کلا جدی نمی گیرن این بیماری وامونده رو. .. 

به امید روزی که به کلی کرونا هم مهار بشه و بتونیم نفسی تازه کنیم...